ดี (สุวรรณไตรย์)

เสือใหญ่อาละวาด
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่บ้านศรีมงคล เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2491 ได้มีเสือใหญ่ออกอาละวาดเสือ ในที่นี้เป็นเสือจริงๆ ไม่ใช่คนที่ชอบหาปล้น หาลัก ฉก ชิง วิ่ง ราว เป็นเสือโคร่ง หรือลายพาดกลอนตัวใหญ่ วัดจากปลายจมูกถึงหาง 7 ศอก ออกดักจับกินวัว ควายชาวบ้าน ทำให้ชาวบ้านหวาดกลัวอกสั่นขวัญผวา ไม่กล้าออกจากบ้านไปทำมาหากิน มีครั้งหนึ่งมันออกจับกินม้าที่นาถ้ำบิ้ง ริมห้วยคันแทใหญ่ ใกล้บ้านศรีมงคล เมื่อมันฆ่าม้าได้แล้วมันกินไม่หมด นายดี สุวรรณไตรย์ (คุณพ่อของนายพลอย สุวรรณไตรย์) เป็นคนรูปร่างสูงใหญ่แข็งแรง จิตใจกล้าหาญ (ตอนนั้นแกอยู่บ้านศรีมงคล) แกเชื่อว่าเสือตัวดังกล่าวต้องออกมากินซากม้าที่เหลือเป็นแน่ (ซากภาษาผู้ไทยจะเรียกว่า "ซะ" เดียวนี้ไม่ค่อยได้ยิน) แกจึงชวนเพื่อนอีกคนหนึ่งชื่อตี้ ไปคอยดักยิงโดยขัดห้างบนต้นไม้คนละห้างและคนละฟากของซากม้า ปืนที่ใช้เป็นปืนแก๊บ กระบอกเบ้อเร่อลูกปืนเท่ามะขามป้องลูกโตๆ คนละกระบอก ถึงคราวชะตาขาดของเสือตัวนี้ เวลาประมาณ 2 ทุ่มมันก็ได้ออกมากินซากที่เหลือจริงๆ และออกมาทางนายดี นายดีก็ยิงทันที เสียงปืนดังไปถึงบ้านหนองกะปาด เจ้าลายพาดกลอนตัวนั้นก็ตายคาซากตรงนั้น นายดีและนายตี้ก็มาบอกญาติพี่น้องหลายคนไปช่วยกันหามเข้ามาบ้าน (เพราะทางเกวียนไปไม่ถึง) มีความเชื่อว่าการหามเสือที่ตายแล้วถ้าเอาตีนของมันชี้ฟ้า จะทำให้ฟ้าฝนแล้ง จึงพากันหาไม้มาทำขาหยั่งอย่างแน่นหนาแล้วเอาซากเสือขึ้นวางพาดบนขาหยั่งในลักษณะยืน แล้วพากันหาเข้ามา ที่ละ 4 คน เปลี่ยนชุดกัน จนถึงบ้าน พอรุ่งเช้าก็ใส่เกวียนมาให้พี่น้องชาวบ้านได้ดูกัน และยังได้เอาให้ชาวบ้านคำชะอีได้ดูด้วยโดยเอามาที่หน้าโรงเรียนบ้านคำชะอี ผู้คนแตกตื่นกันไปดูจนแน่นขนัด (ตอนนั้นข้าพเจ้าผู้เขียน นายณรงค์ อุปัญญ์ ยังเด็กอยู่มากแต่พอจำความได้ คุณพ่อพาไปดูและได้เอาขี่คอท่านจึงได้เห็น และตอนนั้นเป็นโรค "แสดเสือ" เขาว่าไม่สบายหายใจหอบเหมือนลักษณะเสือหายใจ เขาว่าอีกว่าถ้าได้ขี่เสือแล้วจะหาย คุณพ่อจึงอยากจะให้ขี่เสือเพื่อแก้โรคแสดเสือ พอท่านจะเอาลงจากคอท่านเท่านั้น ข้าพเจ้าร้องให้จ้าอย่างหนักเลยเพราะกลัวมาก ก็เลยไม่ได้ขี่เสือ)
หลังจากนั้นเขาก็พากันชำแหละแบ่งเนื้อสู่กันกิน หนังตากแห้งแล้วเอาไปขายที่มุกดาหาร เหตุการณ์นี้ถึงแม้เกิดที่บ้านศรีมงคล แต่เป็นที่กล่าวขวัญและระทึกขวัญมาถึงบ้านคำชะอีด้วย (สาคร สุวรรณไตรย์ ประเนิม คนซื่อ. 3 ต.ค. 2552 : สัมภาษณ์ และนางบอน อุปัญญ์ บ้านศรีมงคล. 6 ต.ค. 2552 : สัมภาษณ์)